Όταν στα τρίαντα νιώθεις εβδομήντα

Τι ναι κι αυτό το φαινόμενο των μεσήλικων, μη πω ηλικιωμένων, νεαρών βρε παιδί μου.

Νέο άνθρωπο δε συναντάς πλέον να νιώθει φουλ ενέργεια και να μην έχει κάτι να τον προβληματίζει.

Τι να φταίει;

Φταίει λέτε το ότι καλομεγαλώσαμε και δεν πιεστήκαμε ιδιαίτερα ως παιδιά; Να φταίει η δύσκολη καθημερινότητα και η πληθώρα προβλημάτων που μας κατακλύζει; Η χάλια διατροφή; Η τεχνολογία; Ο Αλέξης; Οι ψεκασμοί(!);

Δε ξέρω τι φταίει, ξέρω ότι νιώθω πιο κουρασμένη και από τη μαμά μου.

Είτε κοιμάμαι είτε ξυπνάω το ίδιο και το αυτό. Μια μέρα γεμάτη τρέξιμο και ευθύνες, μια μέρα χαοτική που καταλήγει με ένα λογαριασμό στο ένα χέρι και μπισκότα στο άλλο.

Μάλλον φταίνε όλα τα παραπάνω… για τους ψεκασμούς κρατάω μια επιφύλαξη.

 

Πως να ενεργοποιηθώ;

Κοιτάξτε εγώ με λίγο καφέ και καλό φαί άλλος άνθρωπος γίνομαι. Το θέμα είναι ότι υπερβαίνω το όριο των καφέδων που δικαιούμαι την ημέρα και ξεπερνάω κατά πολύ το όριο των θερμίδων που θα με κρατούσαν στα ίδια κιλά.

Οπότε στο τέλος είμαι με παραπανίσια κιλά και νεύρα να ξεχυλίζουν οπότε μάλλον πρέπει να βρω άλλο τρόπο να αποκτήσω ενέργεια.

Ως τότε περιμένω το καλοκαίρι, να έρθει να στανιάρουμε και την ψυχολογία να ανέβει μαζί με τη θερμοκρασία.

 

Εύχομαι εσείς να είστε καλύτερα και αν είστε, πείτε μας τον τρόπο μπας και γίνουμε και μεις.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *