Πως να πείσεις το παιδί σου να κόψει αυτό που κάνεις εσύ

Και για να κάνουμε τα πράγματα λίγο πιο συγκεκριμένα. Πως μπορούμε να λέμε στα παιδιά μας να απομακρυνθούν από τις οθόνες του υπολογιστή, της τηλεόρασης, του κινητού, όταν εμείς οι ίδιοι αδυνατούμε να “απεξαρτηθούμε” από τη μαγεία της εικόνας;

Πως την πάτησα και την πατάω κάθε μέρα

Η καθημερινότητα με ένα μικρό παιδί όλη μέρα κλεισμένο σε ένα σπίτι και έυκολη δε τη λες.

Αυτό λοιπόν μας οδηγεί σε κινήσεις απελπισίας τις οποίες αν ξανασκεφτόμασταν και ήμασταν σε πιο ψύχραιμη φάση, θα αποφεύγαμε.

Και άμα κάνεις μια φορά το λάθος, μετά το παιδί το ζητάει το κινητό, με παράπονο, γιατί είναι κάτι που του έδωσες και τώρα του το στερείς. Έτσι πιστεύει τουλάχιστον.

Και η καραμέλα του πόσο εκπαιδευτικά είναι τα παιδικά και τα βιντεάκια ας σταματήσει. Τίποτα δεν είναι καλύτερο από το φυσικό παιχνίδι και την ουσιαστική ενασχόλησή μας με το παιδί.

 

Προσπάθησα να “απεξαρτηθώ” και απέτυχα

Προσπάθησα που λέτε να κόψω οτιδήποτε τεχνολογικό μπροστά στο παιδί για να του δώσω το καλό παράδειγμα. Αμ δε! Κόντεψα να φλιπάρω. Και μέσα στο σπίτι όλη μέρα για τόσο καιρό και με τις δουλειές να με πνίγουν και με το δίχρονο να χτυπιέται από γωνιά σε γωνιά, πως να το κάνουμε θέλεις μία διέξοδο.

Απέτυχα λοιπόν και τώρα βρισκόμαστε στο σημείο μηδέν. Εκεί που προσπαθώ να τον απασχολήσω με τουβλάκια και παζλ μπας και απασχοληθώ και εγώ και ξεκολλήσω από το facebook.

 

Που θα πάει θα το βρούμε. Κάθε μέρα το βρίσκουμε, το χάνουμε το ξαναβρίσκουμε. Έτσι είναι η ζωή και η καθημερινότητα. Ανηφόρες, κατηφόρες, στροφές, ευθείες.

Εύχομαι εσείς να μην κάνατε το λάθος μου ή να είστε πιο δυνατοί για να το διορθώσετε!

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *