Το Μαμαδόμετρο της ντροπής

Οκ δε λέω πλάκα έχει να σφάζεσαι, πλάκα έχει να παλεύεις να επικρατήσει η δική σου άποψη… να θες να

βγεις από πάνω ρε παιδί μου.

Στο θέμα με τα παιδιά μας όμως πρέπει να υπάρχουν και κάποια όρια.

Ποια μπορεί να κρίνει την άλλη ως σωστή, ως λάθος , ως επιπόλαιη, ως υστερική μάνα;

Και για να σας συστηθώ, εγώ που λέτε είμαι αυτό που θα λέγανε αυτοί που κρίνουν μιά υστερικιά, υπερπροστατευτική, ψυχαναγκαστική μάνα που ρουφά κάθε κύτταρο ανεξαρτησίας του παιδιού της και το καλουπώνει μέχρι ασφυξίας. Οι μαμαδοφίλες μου από την άλλη θα μπορούσαν μα χαρακτηριστούν ως επιπόλαιες, αδιάφορες, εγωίστριες μάνες που κοιτάνε τον εαυτό τους, τον άντρα τους και κάπου στο βάθος, αν μείνει χρόνος, είναι απασχολημένη η γιαγιά και δε μπορεί να το κρατήσει,  βλέπουν και το παιδί τους!

Λάθος φίλες μου! Αν με ρωτάτε πως νίωθω; Εγώστρια μέχρι αηδείας! Αν με ρωτάτε ποιον έχω στην πρώτη θέση; Εμένα και μετά τους άλλους. Το να φροντίζω την οικογένεια μου με κάνει απλά χαρούμενη, γι αυτό και το κάνω, γι αυτό και έχω τη συγκεκριμένη στάση απέναντι στον άντρα και στο παιδί μου.

Θηλάζω νήπιο, το μεγαλώνουμε με γνώμονα πρώτα τις δικές του ανάγκες και σε γενικές γραμμές πηγαίνουμε σύμφωνα με το πρόγραμμα του παιδιού, προσαρμοζόμαστε εμείς σε αυτό.

Η φίλη μου από την άλλη μεγαλώνει το παιδί της με τον κλασικό τρόπο που μεγαλώσαμε και οι περισσότεροι από εμάς, με μαλώματα, τιμωρίες, απαγορεύσεις, καλούπια, πιο χαλαρή διατροφή.

Την αγαπώ και συμφωνώ με τις επιλογές της για τη δική της οικογένεια. Καταλαβαίνω γιατί τις κάνει, να σας πω την αλήθεια δε με νοιάζει κιόλας. Δικό της παιδί είναι, δική της και η οικογένεια έτσι γουστάρει έτσι κάνει. Αυτό τη βολεύει ο άλλος τρόπος βολεύει εμένα. Έτσι είναι ήρεμη εκείνη έτσι είμαι ήρεμη εγώ. Απλά τα πράγματα!

Ξέρω σε μερικές βαρεμένη φαίνομαι… εκκεντρική, περιθωριακή, ίσως και επικίνδυνη.

Κάνω κακό στο παιδί μου, το καταστρέφω.

Τα δέχομαι όλα… τα έχω ακούσει όλα, μπορεί και έτσι να είναι… δε θέλω να είναι έτσι… θα επιδιώξω να μην είναι.

Αλλάζουν οι προτεραιότητες παιδιά! Και αλλάζουν καθώς αλλάζουμε και εμείς μεγαλώνοντας, συναντώντας ανθρώπους στη ζωή μας, διαβάζοντας, αλλάζοντας μυαλά βρε αδερφέ.

Εγώ είμαι ήρεμη ξέροντας πως κάνω το σωστό για το παιδί μου, μη νομίζετε συνέχεια βάζω τον εαυτό μου στη γωνιά με μια λάμπα ΝΑ με το συμπάθιο πάνω από το κούτελο, κρίνοντας τη μια ή την άλλη επιλογή μου. Μου φτάνω εγώ δε θέλω άλλους κριτές… σας φτάνει ο εαυτός σας μη δέχεστε άλλους κριτές!

Δώστε στα παιδιά σας κινόα, βιολογικά, μεγαλώστε τα χωρίς μη και όχι.

Δώστε στα παιδιά σας κίντερ, προτηγανισμένες πατάτες και βάλτε τα τιμωρία.

Αυτά θα μας κρίνουν, η συνείδησή μας θα μας κρίνει.

Αγαπήστε εσάς, τον άντρα σας, τα παιδιά σας!

Αγαπήστε τις επιλογές σας, ο άντρας σας είναι επιλογή σας, τα παιδιά είναι ο καθρέφτης της επιλογής σας.

Μη δέχεστε κριτική, μην κρίνετε. Ας κοιτάξει ο καθένας το σπιτικό του και αν κάτι δε τον καλύπτει ας το αλλάξει, ας το διορθώσει. Μη φροντίζουμε να διορθώσουμε στους άλλους αυτά που θεωρούμε λάθος απλά και μόνο επειδή είναι διαφορετικά.

Εξάλλου μεταξύ μας, κανείς δε ζήτησε τη γνώμη του άλλου, όλοι την ξεφουρνίζουν ασύστολα με ύφος αυθεντίας.

Συμπαθάτε με, καιρό τώρα ενοχλούμαι, αφήστε με να κάνω τις επιλογές μου χωρίς να εκνευρίζομαι, ας σας αφήσω να κάνετε τις επιλογές σας χωρίς να σας εκνευρίζω.

Τα φιλιά και την αγάπη μου!

1 Comment

  1. […] Διαβάστε επίσης Το Μαμαδόμετρο της ντροπής εδώ. […]

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *