say-no

Φτου… ξελευτερία

Πάντα είχα μία φοβία και ανασφάλεια, ένα τεράστιο κόμπλεξ, μια εσωτερική αντιπάθεια για το ΟΧΙ.

Παιδιά μη το φοβάστε, μία λέξη απλή, τρία γράμματα που σε γλιτώνουν από πολλούς μπελάδες.

Από τότε που το είπα για πρώτη φορά, πριν τρία χρόνια περίπου, δηλαδή στα 25 μου, τόσο καλά να φανταστείτε, ένιωσα την αδρεναλίνη να χτυπάει κόκκινο. Εκείνη τη μέρα έβλεπα τον εαυτό μου σαν έναν τεράστιο κακό γίγαντα, κακό… αλλά γίγαντα. Με λίγα λόγια ένιωσα τεράστια περηφάνια μέσα μου για το μικρό κοριτσάκι που άρχισε να ανακαλύπτει τις αντοχές του μα κυρίως τα όρια της αξιοπρέπειάς του. Και κάπως έτσι ήρθε η απελευθέρωση.

Δεν είναι κακό να μη μπορείς να πεις όχι, το πρόβλημα που δημιουργείται όμως, είναι ότι δεν επιτρέπεις στον άλλο να ανακαλύψει ποιος πραγματικά είσαι και δε φροντίζεις ώστε να οικοδομηθεί μία γερή και ειλικρινής σχέση μαζί του. Πολύ απλά, ο άλλος ζει την ψευδαίσθηση μιας ιδανικής σχέσης που τα βρίσκετε σε όλα και εσύ επιζείς από μία ψυχοφθόρα και καταπιεστική συναναστροφή.

Θα μου πεις τι να κάνω, θα θυμώσει ο άλλος, έτσι τουλάχιστον δε θα κοντραριστούμε.

Βασικά, μη θεωρείς δεδομένο ότι με τον άλλο θα κοντραριστείς σόνι και ντε. Το πολύ πολύ να τον ξεβολέψεις από μία κατάσταση που την είχε συνηθίσει. Επίσης, ένα όχι δε σε κάνει κακό, όμως, μία διπλωματική συμπεριφορά για να είναι όλοι ήρεμοι, πολλές φορές μπορεί να περιπλέξει τα πράγματα και να σε κάνει υποκριτή, στα μάτια του άλλου.

Αφήστε τους άλλους να δουν ποιος πραγματικά είστε, λέγοντάς τους όχι. Εκεί θα καταλάβετε και εσείς ποιος πραγματικά είναι ο φίλος σας, ο δεσμός σας, η μαμά σας, ο συνάδελφος.

Δε μπορώ να σας πω με βεβαιότητα τι με έκανε να αλλάξω, ίσως η ασφάλεια που ένιωσα δίπλα στον άνθρωπό μου, η ασφάλεια ότι κάποιος σε αποδέχεται ακριβώς όπως είσαι.

Όπως και να χει συμβουλές κανείς μας δε χρειάζεται. Πρωτίστως κανείς δεν πρέπει να μας υποδείξει τι να κάνουμε και τι όχι. Σας καταθέτω απλά τη δική μου εμπειρία και την προσωπική μου ιστορία.

Το όχι εμένα με βοήθησε να λέω το ναι με περισσότερη όρεξη, να το εννοώ πραγματικά και να ζω τις καταστάσεις με μεγαλύτερο κέφι. Με βοήθησε να κάνω νέους φίλους, να χάσω κάποιους που αδίκως είχα σε ξεχωριστή θέση και να δεθώ περισσότερο με αυτούς που το άξιζαν σύμφωνα με τα δικά μου πρότυπα.

Το όχι με όρια και φειδώ με έκανε αυτή που είμαι σήμερα, λίγο πιο ελεύθερη, λίγο πιο χαρούμενη, πολύ πιο αληθινή.

Μη το φοβάστε, πείτε το αργά, σταθερά, επιπόλαια, με τρεμάμενη φωνή. Μετανιώστε το, σιγουρευτείτε ότι κάνατε το σωστό, απλά πείτε το. Λυτρωθείτε και αγαπήστε τον εαυτό σας… θα σας αγαπήσουν και οι άλλοι, ίσως όχι όλοι μα σίγουρα αυτοί που σας αξίζουν.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *