African woman supporting her Caucasian girlfriend, outdoors.

Να σέβεσαι τους συναισθηματικά διαθέσιμους

Κάποιοι είναι φίλοι που ξέραμε από πάντα, άλλοι είναι άνθρωποι που συναντήσαμε για πρώτη φορά στην ουρά του ΟΑΕΔ, ενώ μερικοί είναι συγγενείς που ίσως να τους είχαμε και παρεξηγημένους.

Όποιος κι είναι να τον σέβεσαι, σου δίνει το χρόνο του, μα και κομμάτι της ψυχής του.

 

Μιας που σε βρήκα

Τα προβλήματα της καθημερινότητας, οι σκέψεις μας αλλά και όσα θέλουμε απλά να πούμε μόνο τελειωμό δεν έχουν, ειδικά στις μέρες μας. Ζούμε άγριες εποχές, ψυχρές και βίαιες με ανθρώπους κλειστούς και ίσως φοβικούς.

Θαύμα είναι να βρεις έναν άνθρωπο να πεις μια κουβέντα της προκοπής και να νιώσεις ότι σε καταλαβαίνει, ότι προσπαθεί έστω να έρθει στη θέση σου, ακόμα ακόμα, ότι σε ακούει βρε αδερφέ με προσοχή… κι αυτό τεράστιο είναι.

Αυτούς τους ανθρώπους λοιπόν, τους προστατεύουμε και τους τιμάμε, τους γλυκαίνουμε την ψυχή και τους δείχνουμε ευγνωμοσύνη.

Με τα χίλια βάσανα του καθενός, κανείς δεν έχει υποχρέωση να ακούσει και τα δικά σου, να σου σταθεί ή να εμπλακεί και να σε στηρίξει.

Λίγοι, σπάνιοι το κάνουν. Από αίσθημα δικαίου; Από αθωότητα; Από συνήθεια; Από ότι και να το κάνουν να είσαι ευγνώμων που συνάντησες αυτόν τον άνθρωπο και σου μοίρασε το χρόνο και την ψυχή του.

 

Τώρα σε ευχαριστώ, είμαι καλά

Συχνά στις αδύναμες φάσεις μας γινόμαστε πιο ευαίσθητοι και δεκτικοί στη βοήθεια των άλλων.

Δενόμαστε εύκολα με τον οποιονδήποτε και εστιάζουμε στα καλά στοιχεία του χαρακτήρα του, λόγω του ενθουσιασμού ότι κάποιος είναι κοντά μας.

Πολύ καλά όλα ως εδώ.

Όταν δυναμώσουμε όμως και με τη βοήθεια αυτού του ατόμου, ξεπεράσουμε τις δυσκολίες μας, με την ίδια ευκολία τον άνθρωπο αυτόν τον παραπετάμε και τον βγάζουμε εν μία νυκτί από τη ζωή μας.

Δεν πάει όμως έτσι. Οι άνθρωποι δεν είναι μαριονέτες υπό τις διαταγές μας, ούτε είναι δεδομένοι.

Το έκανα κι εγώ αυτό στο παρελθόν, λόγω ανωριμότητας και φόβου κυρίως.

Έχω μετανιώσει όσο τίποτα και θα ήθελα κάποτε να ζητήσω συγγνώμη από αυτούς τους ανθρώπους.

 

Μη γυρνάτε την πλάτη στον συναισθηματικά διαθέσιμο.

Δε θα είναι πάντα εκεί, μα κι αυτό που είστε το οφείλετε και σ’ αυτόν, κρίμα δεν είναι να το χαίρεστε μόνοι σας;

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *