Falling_Angel-1038×778

Όσα μου δίδαξε η “Κατερίνα” του Κορτώ

Ήρθε η στιγμή να παρακολουθήσω την παράσταση “Κατερίνα” που βασίζεται στο βιβλίο του αγαπητού μου συγγραφέα Αύγουστου Κορτώ και μια αγωνία με έχει κατακλύσει.

Φοβάμαι μη την πάθω σαν κάτι ταινίες, που δε μπόρεσαν να αγγίξουν τις αμέτρητες προσδοκίες που είχε κατασκευάσει το μυαλό μου για τους ήρωες, διαβάζοντας πρώτα το αντίστοιχο βιβλίο.

 

Μα κάτσε λέω στον εαυτό μου, εδώ μιλάμε για παράσταση με εξαίρετους συντελεστές, τη Λένα Παπαληγούρα που το ταλέντο της είναι αδιαμφισβήτητο, το Γιώργο Νανούρη που ποτέ ως τώρα δε με απογοήτευσε και τον Αύγουστο Κορτώ, ο οποίος έχει έναν περίεργο τρόπο να αγγίζει τις πιο βαθιές χορδές της ψυχής μου και εκεί που με τσακίζει κυριολεκτικά στον πόνο με αναγκάζει να γελάω μεταμεσονύκτια, μόνη μου, από τις ξεκαρδιστικές περιγραφές του και το αστείρευτο χιούμορ του.

 

Και ξεκινάει η παράσταση, με την “Κατερίνα” ολοζώντανη μπροστά μας, όμορφη, εύθραυστη, δυναμική, όσο αντιφατικές και αν είναι οι λέξεις μεταξύ τους.

 

Και ξεκινάει αντίστροφα, από το θάνατο και πηγαίνει στη ζωή, ή μήπως τελικά ο θάνατος είναι αυτός που μας επιβάλει να ζήσουμε και κάπου εκεί ξεκινώ και εγώ το κλάμα, που κράτησε μιάμιση ώρα, σε μια παράσταση που τα έχει όλα.

 

Πόνος, πίκρα, δάκρυα, γέλιο, χιούμορ, αυτοσαρκασμός, θυμός μα πάνω απ’ όλα αγάπη, μα πάνω απ’ όλα αυτά, μια οικογένεια ενωμένη, γιατί αλήθεια, μόνο μια οικογένεια σαν αυτή του Τάσου, της Κατερίνας και του Πέτρου θα μπορούσε να αντιμετωπίσει με τόση στοργή, ενσυναίσθηση και αγάπη μια τόσο δύσκολη κατάσταση.

 

“Ο γιος μου με βρήκε”, ψελλίζει αρχικά και στριγγλίζει έπειτα η Κατερίνα, με τις λέξεις να τρυπούν τις ψυχές και τη σκιά της Κατερίνας, ίσκιος φοβέρας αυτού που κρύβει μέσα της, σκιά μητρικής στοργής και ατέρμονης αγάπης για το μονάκριβό της, να είναι ένας ακόμα από τους πρωταγωνιστές της παράστασης… ο άλλος της εαυτός.

 

Παράσταση που σε ξεβολεύει και σε αναγκάζει να βρεθείς αντιμέτωπος με τον βαθύτερο εαυτό σου και να αναμετρηθείς μαζί του, για να μετρήσεις πόσο σκάρτος είσαι και εσύ τελικά μέσα σε αυτό το “σκάρτο κόσμο που ζούμε”, όπως λέει και η Κατερίνα.

 

Να σκεφτείς, πώς αντιμετωπίζεις εσύ μια ψυχική νόσο, πώς είναι να ζεις με αυτήν και να παλεύεις κάθε μέρα με το θηρίο που κρύβεις μέσα σου και πόσο μεγαλείο ψυχής θέλει για να σε νοιάζει μόνο η ευτυχία του παιδιού σου, για το οποίο εξάλλου αναπνέεις κάθε μέρα, με προσπάθεια και για το οποίο επιλέγεις να φύγεις για να το αφήσεις κι αυτό να αναπνεύσει μακρυά σου, μα με εσένα και την αγάπη σου πάντα μέσα του.

 

Η ομοφυλοφιλία, ακόμα ένα ταμπού της κοινωνίας, θίγεται μέσα από την παράσταση, κάνοντάς σε να ντραπείς αν τυχόν ποτέ σκέφτηκες πως εσύ δε θέλεις το παιδί σου να κοιτάζει αγοράκια και όχι κοριτσάκια, με την αποστομωτική αγκαλιά και φράση της Κατερίνας, “εγώ το παιδί μου θέλω να είναι ευτυχισμένο”.

 

Ευτυχία είναι να έχεις γονείς σα την Κατερίνα και τον Τάσο, τον οποίο παρεμπιπτόντως συνάντησα και με χαιρέτισε ευγενικά και με καλοσύνη. Ευτυχία είναι να έχεις και ένα παιδί σα τον Πέτρο που μέσα από τον πόνο έμαθε να ξεχωρίζει την αλήθεια και να μη κρύβεται πίσω από τα συναισθήματά του, αλλά να είναι αυτά.

 

Παράσταση ζωντανή, ουσιαστική, αληθινή, με καθηλωτικές εναλλαγές της Παπαληγούρα στο ύφος και στον τόνο της φωνής και χάρη στην πρωτότυπη σκηνοθεσία και τα τεχνάσματα του φακού και της σκιάς, του Νανούρη, γίνεται ξεχωριστή και αντιπροσωπευτική του σκοτεινού μα και συχνά φωτεινού κόσμου της Κατερίνας.

 

Η Κατερίνα έδωσε στον Πέτρο της, στο ύστατο σημείωμά της, την ισχυρότερη ευχή μιας μάνας, με την εικόνα του γαλάζιου παιδικού μαρκαδόρου,να μη μπορεί να φύγει από το μυαλό μου και το μεγαλείο της ψυχής της που διαφαίνεται σε κάθε μία από τις λέξεις που επέλεξε, προσεκτικά, να χρησιμοποιήσει, με κάνει και σκέφτομαι, μακάρι όλοι μας να αγαπήσουμε μ’ αυτόν τον τρόπο τα παιδιά μας και να είμαστε άξιοι να μας αγαπήσουν και αυτά αντίστοιχα.

 

Υπέροχη Κατερίνα, υπέροχες ερμηνείες, υπέροχος Κορτώ, με το θαυμασμό μου να πολλαπλασιάζεται και τις προσδοκίες μου να φαντάζουν μικρές τελικά, μετά το πέρας της παράστασης.

 

Όπου μάθετε για την Κατερίνα σας συνιστώ να τρέξετε να τη συναντήσετε, έχει πολλά να σας πει για εσάς, για τον κόσμο.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *