2015-10-01-1443723838-4448456-crimescene

Όταν τρέμεις και τον ίσκιο σου

Οι εποχές που ζούμε αγριέψανε πολύ… και το βλέπουμε κάθε μέρα. Διαρκώς το ένα έγκλημα διαδέχεται το άλλο, με τη βαναυσότητα να περισσεύει.

Πως μπορούμε όλοι εμείς οι γονείς να βιώσουμε αυτή την αλήθεια; Μια κατάσταση που ζούμε εμείς, θα ζήσουν τα παιδιά μας. Πως να προστατεύσεις ό,τι πολυτιμότερο έχεις, όταν είσαι αδύναμος να προστατεύσεις ακόμη και τον εαυτό σου;

 

Η σχολική βία

Εντάξει αυτό κι αν έχει παραγίνει. Ξέρω οι εποχές αλλάξανε, τα παιδιά είναι πιο μπροστά από την ηλικία τους, το διαδίκτυο τα έχει απομουρλάνει και η τηλεόραση δε βοηθάει και πολύ. Αλλά και εμείς οι γονείς και οι δάσκαλοι κάπου φταίμε.

Όταν εγώ από το σπίτι το έχω μάθει το μικρό με το κάθε τι στις απειλές και τις ξυλιές, νιώθει ότι αυτός είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος αντιμετώπισης και διεκδίκησης του κάθε τι.

Επιβάλλεσαι στο παιδί σου και αυτό επιβάλλεται στο παιδί του άλλου και πάει λέγοντας.

Όταν το παιδί δε καταλαβαίνει γιατί πρέπει να κάνει ή να μην κάνει κάτι, αλλά του επιβάλλουμε να μη το κάνει γιατί “έτσι”, το παιδί μεγαλώνει με θυμό και ο θυμός γιγαντώνεται μπροστά στον αδύναμο.

Αμ και οι δάσκαλοι ρε παιδιά! Οκ, το καταλαβαίνω κι αυτοί προσπαθούν, έχουν και ένα σωρό παιδιά να προσέξουν, δε γίνεται όμως να συμβαίνουν τέτοια εγκλήματα, κυριολεκτικά κάτω από τη μύτη τους.

Και πως θα εμπιστευτώ εγώ το παιδί μου σε ένα τέτοιο σχολικό περιβάλλον; Ποιος με βεβαιώνει ότι όλα θα κυλήσουν σχετικά ομαλά;

 

Χάσαμε τον ύπνο μας

Και το βράδυ μη νομίζετε, κανείς δεν κοιμάται αμέριμνος. Αφού τσεκάρω ένα εκατομμύριο φορές αν διπλοκλείδωσα, αφού κλειδώσω και την κρεβατοκάμαρα, λόγω συγκοίμησης, κάθομαι και αφουγκράζομαι τους ήχους. Και άντε αυτό ήταν η από πάνω, το άλλο ήταν ο από δίπλα, αυτός ο θόρυβος τι στο καλό να είναι;

Και κάπως έτσι κλείνω σερί βράδια αυπνίας με τις υποχρεώσεις να με περιμένουν την επομένη.

 

Εύχομαι να ξημερώσει μία μέρα που δε θα ακούμε πλέον για κακοποίηση και εγκλήματα. Να ηρεμήσουμε όλοι και να βρούμε το νόημα της χαράς στα μικρά καθημερινά πράγματα και όχι στη δύναμη της επιβολής.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *